Οι επιστήμονες προτείνουν τη μετατροπή εγκαταλελειμμένων ορυχείων σε μπαταρίες βαρύτητας

[et_pb_section fb_built=”1″ admin_label=”section” _builder_version=”4.16″ global_colors_info=”{}”][et_pb_row admin_label=”row” _builder_version=”4.16″position background_size=”initial” ” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16″ custom_padding=”|||” global_colors_info=”{}” custom_padding__hover=”|||”][et_pb_text admin_label=”Text” _builder_version=”4.16″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat” global_colors_info

Μόλις ένα ορυχείο εξαντλήσει το μετάλλευμά του, δεν έχει πλέον καμία χρησιμότητα – απλώς μετατρέπεται σε μια εγκαταλελειμμένη τρύπα στο έδαφος. Σύμφωνα με μια νέα μελέτη, ωστόσο, τα φρέατα τέτοιων ορυχείων θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν σε μπαταρίες βαρύτητας που αποθηκεύουν ενέργεια.

Πρώτα απ 'όλα, τι ακριβώς είναι ένα μπαταρία βαρύτητας?

Λοιπόν, με λίγα λόγια, είναι ένα σύστημα στο οποίο η ηλεκτρική ενέργεια παράγεται απελευθερώνοντας ένα βαρύ φορτίο, επιτρέποντάς του να πέσει. Αυτή η ηλεκτρική ενέργεια μπορεί στη συνέχεια να χρησιμοποιηθεί σε περιόδους που οι απαιτήσεις στο δημοτικό δίκτυο είναι υψηλές. Άλλες φορές, όταν υπάρχει... υπέρβαση ενέργεια στο δίκτυο, το σύστημα βαρυτικής μπαταρίας χρησιμοποιεί μέρος αυτής της ενέργειας για να τραβήξει πίσω το φορτίο, αποθηκεύοντας αποτελεσματικά την ενέργεια για μελλοντική χρήση.

Ένας από τους πιο συνηθισμένους τύπους τεχνολογίας είναι αυτό που είναι γνωστό ως υδροηλεκτρικό σύστημα αντλιοταμίευσης. Σε αυτή τη διάταξη, το νερό απελευθερώνεται από μεγάλο υψόμετρο, παράγοντας ηλεκτρική ενέργεια περιστρέφοντας στροβίλους καθώς ρέει προς τα κάτω. Όταν υπάρχει διαθέσιμη περίσσεια ενέργειας, το νερό αυτό αντλείται πίσω στο σημείο εκκίνησης.

Πέρυσι, επιστήμονες από το Διεθνές Ινστιτούτο Εφαρμοσμένης Ανάλυσης Συστημάτων (IIASA) της Αυστρίας πρότειναν ένα διαφορετικός τύπος μπαταρίας βαρύτηταςΗ βασική ιδέα ήταν ότι οι ανελκυστήρες σε πολυώροφα κτίρια θα χρησιμοποιούσαν συστήματα αναγεννητικής πέδησης για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, μειώνοντας παράλληλα τα ωφέλιμα φορτία από τους υψηλότερους στους χαμηλότερους ορόφους. Αυτόνομα ρομπότ ρυμουλκούμενων θα τραβούσαν τα φορτία μέσα και έξω από τους ανελκυστήρες, ανάλογα με τις ανάγκες.

Αυτό μας φέρνει στο σύστημα αποθήκευσης ενέργειας υπόγειας βαρύτητας (UGES) που βασίζεται σε ορυχεία, το οποίο προτάθηκε πρόσφατα από τους ίδιους ερευνητές. Θα χρησιμοποιούσε επίσης ανελκυστήρες, αλλά αυτοί θα βρίσκονταν σε υπάρχοντα αχρησιμοποίητα φρέατα ορυχείου και θα ανέβαζαν και θα κατέβαζαν δοχεία γεμάτα άμμο.

Μια σειρά από ηλεκτροκινητήρες/γεννήτριες και στις δύο πλευρές του φρέατος θα κινούν κάθε ανελκυστήρα πάνω-κάτω, παράγοντας ηλεκτρική ενέργεια μέσω αναγεννητικής πέδησης κατά την κάθοδο και στη συνέχεια χρησιμοποιώντας μέρος αυτής της ηλεκτρικής ενέργειας κατά την επιστροφή.

Για μέγιστη απόδοση, οι ανελκυστήρες θα μπορούσαν να αναλάβουν ένα φορτίο άμμου στην επιφάνεια, να το αφαιρέσουν στο κάτω μέρος του φρέατος και στη συνέχεια να επιστρέψουν στην επιφάνεια άδειοι. Περιττό να πούμε ότι ο χώρος αποθήκευσης στο κάτω μέρος του φρέατος τελικά θα γεμίσει με άμμο σε αυτό το σενάριο. Για αυτόν τον λόγο, όταν υπήρχε περίσσεια ενέργειας στο δίκτυο, οι ανελκυστήρες θα έπρεπε να φέρουν μέρος της άμμου πίσω στην επιφάνεια. Ένας συνδυασμός ηλεκτρικών μεταφορικών ιμάντων και φορτηγών ανατροπής θα χρησιμοποιούνταν για την επιβίβαση και την εκφόρτωση.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το UGES θα μπορούσε να έχει παγκόσμιο δυναμικό αποθήκευσης ενέργειας από 7 έως 70 TWh (τεραβατώρες), με τα περισσότερα από τα εργοστάσια να βρίσκονται σε χώρες όπου υπάρχουν ήδη πολλά εγκαταλελειμμένα ορυχεία, όπως η Κίνα, η Ινδία, η Ρωσία και οι ΗΠΑ.

«Όταν ένα ορυχείο κλείνει, απολύει χιλιάδες εργαζομένους […] Το UGES θα δημιουργούσε μερικές κενές θέσεις εργασίας, καθώς το ορυχείο θα παρείχε υπηρεσίες αποθήκευσης ενέργειας μετά τη διακοπή της λειτουργίας του», δήλωσε ο Julian Hunt του IIASA, κύριος συγγραφέας μιας εργασίας σχετικά με τη μελέτη. «Τα ορυχεία διαθέτουν ήδη τη βασική υποδομή και είναι συνδεδεμένα με το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, γεγονός που μειώνει σημαντικά το κόστος και διευκολύνει την εφαρμογή των μονάδων UGES».

Η εργασία δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό Ενέργειες.

[/ et_pb_text] [/ et_pb_column] [/ et_pb_row] [/ et_pb_section]